O co chodzi z tym czasem? Jak to jest, że ciągle go brakuje zarówno młodym jak i dorosłym? Dlaczego młodzież mówi dokładnie to samo, co ich rodzice – ciągłe zmęczenie, ucieczka w sen przed ogromem spraw do załatwienia czy wreszcie słomiane zapały z rezygnacją i poczuciem porażki na końcu.

CZY SZYBCIEJ ZNACZY LEPIEJ?

Gimnazjaliści przychodzący na nasze warsztaty chcą podpowiedź dotyczącą tego, jak szybciej organizować swój czas, chcą poznać konkretne techniki, metody, narzędzia. Pytają jak zarządzać czasem. Mówią, że robią listy, zapisują w kalendarzu, ustawiają przypominajki, wykreślają zrobione rzeczy, a czasu i tak im brakuje. Wydaje im się, że jak szybciej tych 20 spraw z listy załatwią to będą mogli wreszcie robić inne sprawy (sami zapominając w zasadzie co to miało być). To tak jakby chcieli szybciej biegać bez refleksji nad tym po co to robią, i co jeszcze poza bieganiem jest ważne w ich życiu – czego chcą i na co chcą znaleźć czas.

GDZIE UCIEKA CZAS?

Zaczynamy pracę od spojrzenia z lotu ptaka na swój dzień, na to ile godzin poświęcamy na sen, szkołę, lekcje, znajomych, hobby. Odnosimy to też do czterech głównych obszarów życia: umysłu, duchowości, emocji i ciała. Niestety najwięcej działań związana jest z ciałem i umysłem.  To świetne ćwiczenie diagnozujące, które pozwala młodym ludziom się zatrzymać i spojrzeć z boku na rzeczywistość, w jakiej żyją. Sporo tu smutku i zatroskania, że czas znika i nie wiadomo na co, albo, że poza szkołą i lekcjami czasu nie zostaje już w zasadzie na nic.

NA CO CHCESZ PRZEZNACZYĆ CZAS, KTÓREGO CI BRAKUJE?

Kolejny etap to określenie tego, czego się chce – na co warto znaleźć czas.  Patrzymy na różne role jakie pełnimy w życiu i określamy to, czego chcemy w dłuższej perspektywie, następnie określamy działania, które nas do tego celu mogą doprowadzić. Okazuje się, że aby mieć dobre relacje z bratem warto regularnie spędzać z nim czas np. grając w piłkę; aby wygrać konkurs z angielskiego, warto regularnie słuchać audycji w BBC.

Dopiero kiedy pomysły wychodzą od młodzieży, dopiero wtedy pojawia się motywacja i odpowiedzialność. A za tym idzie szukanie czasu na realizacje tym marzeń i pomysłów. W myśl zasady – Kto chce szuka sposobu, kto nie chce szuka powodu. I tu się dopiero zaczyna zarządzanie sobą w czasie.